Murphy:

Mijn leven is duisternis. Een bewuste keuze die ik moest maken om mijn pad te bewandelen. Het doel heiligt de middelen zeggen ze en ik ben bereid om alles te doen om dat doel te bereiken. Om het kwaad te bestrijden zal ik me moeten onderdompelen in het kwade . Dat lukt prima, tot die ene vrouw met haar puurheid mijn duisternis aantast. Mijn wereld davert op zijn grondvesten en juist op dat moment lijkt mijn monster te verdwijnen.

Amira:
Hoeveel dingen kunnen er misgaan in één mensenleven? Nou, heel veel dus. Ik heb altijd geprobeerd om een goed mens te zijn, om een ander te behandelen zoals ik zelf behandeld wilde worden. Helaas zag de wereld rondom me dat heel anders. Ik werd gebruikt en gebruikt tot er alleen nog maar een schim overbleef van de vrouw die ik ooit wilde zijn. Door Murphy begin ik te twijfelen: wat is écht goed en wat is écht slecht?

---